Isisnedloni’s Weblog

Just another WordPress.com weblog

VOORGOED VERTROKKEN

IK BEN VOORGOED VERTROKKEN NAAR

www.isisnedloni.nl

Daar werp ik mijn werk op.
Dit blog functioneert niet meer.
Vriendelijke groeten

Isis

april 28, 2009 Geplaatst door isisnedloni | Zonder categorie | | Momenteel geen reacties

OR DO YOU RATHER WANT A GLIMP OF MY ART WORK?

HERE YOU CAN SPOT THEM ;

WWW.ISISNEDLONI.BLOGSPOT.COM

ENJOY THEM!XXXXXX

november 19, 2007 Geplaatst door isisnedloni | Zonder categorie | | Momenteel geen reacties

43 SMALL FREE STORIES FROM HEKEL MY ALTER-EGO

You’ll find them here….

www.isisnedloni.web-log.nl

please print them out

and

give them to you  dutch friends…..

and when I am lucky

you ‘ll give me een free  virtual hug…….

Enjoy them; )))))

november 19, 2007 Geplaatst door isisnedloni | Zonder categorie | | Momenteel geen reacties

MAXIMA, DE DOMME MENING EN DE INTELLIGENTE MENING

DE DOMME MENING, DE INTELLIGENTE MENING EN PRINSES MAXIMA.

Prinses Maxima heeft een intelligente mening in het hoenderhok gegooid.

Ze beweerde dat een bepaalde Nederlandse identiteit niet bestond.

Daar heeft ze ook gelijk in. Er bestaan wel duizend verschillende, als het er geen miljoenen zijn, Nederlandse identiteiten.

Dat is een normaal gegeven voor mensen die kunnen nadenken.

Mensen die niet kunnen nadenken en op dat gebied een wat achterlijke mening vertolken zijn erg gebolcht over de uitspraak van Maxima.

Ze gooien hun domme mening nu voor de intelligente mening.

Dat is niet zo erg. Normaal gesproken wint de intelligentie het van de minder intelligente opvatting. Daar is immers onze hele beschaving op gestoeld.

Wat wel erg is, is dat staatsrechtsdeskundigen, zich er nu op een domme manier mee gaan bemoeien.

Men heeft het over ‘dat iets uit de hand kan lopen’ als het koninklijke huis met nog meer intelligente opmerkingen gaat lopen gooien.

Zij denken dat alle mensen vanuit hun woonboulevards en tv pretparken relletjes gaan lopen schoppen en volksopstanden uit gaan breken als het koninklijk huis de vrijheid behoud die ze nu heeft.

Ik vind dat een hysterische achterhaalde angstige visie.

Het volk gaat helemaal geen keet schoppen.

Het volk houdt gewoon zijn brutale snuit en gaat naarstig nieuwe dingen aanleren over antropologie, sociologie en de vorming van identiteiten.

Daarna mogen ze hun mond weer opentrekken.

Ook de angsthazen van het protocol/staatsrechtdeskundigen moeten eens vervangen worden door intelligentere flexibelere mensen.

Dat vastgeroeste moet weg.

Want als het koningshuis wordt terug gefloten, dan wint de domheid het van de intelligentie.

En dat is volgens mijn intelligente visie niet de bedoeling van de domheid.

Die mogen nimmer winnen…die mogen alleen maar bijleren…en zich gelukkig wanen dat er uberhaubt moeite wordt gedaan dat ze bijles krijgen.

In Nederland zou het recht op meer intelligentie eens voorgoed tot de gemeenschapszin moeten gaan behoren ipv te gaan luisteren naar mensen die niet eens de definitie van het begrip identiteit kennen.

Ieder beschaafd mens behoort toch te weten dat identiteiten, zoals Maxima het bedoelde, niet bestaan.

Als je ze terug fluit en ze weer in een belachelijke gouden kooi stopt, dan stop je daarmee ook het beschavings proces.

Dat proces is immers altijd aan verandering onderhevig en nimmer aan terug gang.

oktober 27, 2007 Geplaatst door isisnedloni | Zonder categorie | | Momenteel geen reacties

SCHADUWEN DIE MIJ NIET TOEBEHOREN « Isisnedloni’s Weblog

oktober 27, 2007 Geplaatst door isisnedloni | Zonder categorie | | Momenteel geen reacties

IN MIJN FAMILIE HUIST EEN MOORDENAAR

moord2.jpgmoord1.jpgIn mijn familie huist een moordenaar.Nou, eigenlijk twee.

Mijn voor, voor, voor, voor opa kwam eind 1700 uit een Zwitsers gezin met vier broers naar Nederland.

Eeuwen later werden daar, via één van die broers, twee moordenaars gebakken.

Ja, gebakken!

Want denk maar niet dat de meeste mensen als moordenaar geboren worden.

Dat is zo gegroeid.

Die achter familie was een beschaafd rijk nest. Ze bezaten grote landhuizen en een inmiddels, tot multinationaal uitgegroeide verzekeringsmaatschappij.

De vader van het gezin werkte hard en was de moeder een liefde volle wat slaafs aangepaste dame die er altijd op en top verzorgd uit zag en dienend op de achtergrond van haar man een leven leed.

Dat was normaal in die tijd.

Men wist niet beter.

Enfin, dit hard werkende in Baarn wonende elite gezin kreeg vier kinderen.

De maatschappij met zijn streberige ongeemancipeerde en kindonvriendelijke normen slokte het gezin op.

Aan de buitenkant leek alles rozengeur en manenschijn terwijl er onder het vers gemaaide groene gras adders broeiden die er op een dag uitkwamen.

Het noodlot sloeg toe.

De moeder stierf plotseling en werden de puberkinderen door verschillende ‘kindermeisjes’ samen met het niet kunnen verwerken van de dood , langzaam aan hun lot overgelaten.

Aan materie ontbrak het niet.

Aan emotie wel.

Daar zijn ze toch al wat schaars in bij sommige familie leden waarbij de ratio en het uiterlijke vertoon vooral het hoogtij viert.

De vader trouwde kort daarop met een huishoudster met een warme inborst. Maar ze kon geen vat krijgen op de jongens.

Alles was te veel in de tijd gepropt.

Alles ging te snel.

Op een dag kwam er een van huis weggelopen vriendje om hulp aan kloppen.

Nou, dat wilden de losgeslagen beschaafde jongens wel.

De wereld was toch al zo boos en verstopten ze solidair hun vriendje in een torentje van het landhuis waar zich een bovenkamer bevond.

Ze brachten de weggelopen jongen eten en gingen ook snachts met zn drieen op pad om kattekwaad uit te halen. Daar behoorde het stelen van bromfietsen ook bij.

Na een paar dagen was de weggelopen jongen ontevreden geworden.

Hij eiste meer (wat weet ik niet) en begon hij de doorgeslagen jongens te chanteren.

Zo van ‘Als je dit niet doet, dan zeg ik het van dat stelen van die bromfietsen.’

Op een dag werd het een van de jongens te veel.

Hij werd bang en besloot de chanterende jongen voorgoed te verstoppen.

De andere jongen deed met zijn oudere meer dominantere broer mee.

Met een touw hebben ze de jongen gestikt en stiekem in de beerput van de boerderij op het landgoed ondergedompelt.

Twee jaar later heeft de boer de beerput schoongemaakt en ontdekte daar de restanten van iets menselijks.

Toen ging de bal rollen.

De recherche, die bevriend was met de familie, kwam, nadat het overzicht helder was , die avond een borrel drinken bij de vader, legde het delict bloot en werden de jongens de volgende ochtend in alle stilte gearresteerd.

Een schijnt er nog ontsnapt te zijn en vier dagen later bij de kladden genomen te zijn.

Door deze gang van zaken ontstond een schrijnend voorbeeld van klasse justitie.

De pers en de menigte waren woedend.

Wat er van ze , na de gevangenisstraf , terecht is gekomen weet ik niet.

Er gaan geruchten rond dat de een advocaat is geworden en zich in Australie heeft terug getrokken.

De ander heb ik nog wel eens op een familie reunie brallend en met een drank muil op een afstand een seconde gade geslagen.

En dacht ik wel even:

‘Daar staat nu wel de echte moordenaar.’

In zijn stem sist de angst samen gebundeld met de agressie nog na………

In het genealogische familieboek met verhalen en afstamgegevens staat ook angstig dit noodlot niet vermeld.

Wat moeten de mensen wel niet denken.

En dat terwijl , het een tragisch gegeven is waarbij nog steeds in de hoofden van velen het overzicht totaal ontbreekt.

Dat is jammer.

De maatschappij , de mensen zouden er iets van kunnen leren………..

Op de foto een van de jongens tijdens de lucht pauze en een bericht uit

‘Ons lieve leven.’

100 jaar Nederlandse krantenfoto’s

ISBN 90 204 375 26

oktober 24, 2007 Geplaatst door isisnedloni | Zonder categorie | | Momenteel geen reacties

DE KIP, BLOEDMOOIE VROUW EN DRAAK

KIP, DRAAK EN  BLOEDMOOIE VROUW

Op een dag verdwaalde Kip.

Ze kwam in een enorme grote stadstuin met een verscholen landhuis terecht en kon de weg terug niet meer vinden.

De bloedmooie Vrouw en de draakjes van het landhuis vonden het wel aandoenlijk zo’n rode gezellig scharrelende kip in ‘hun midden’.

Ze beval de draakjes onmiddellijk om de kip met rust te laten.

‘Ze is geen speelbal of avondeten!’ knisperde ze fel.

De draakjes bogen hun koppen en schaamden zich voor wat er binnen in hun stormachtige lijven plaats vond.

Ze beloofden plechtig dat ze de kip met rust zouden laten.

Geen haar op hun hoofd die er aan dacht de kip te krenken.

Laat staan op te eten.

De enige die moeite had met het verschijnsel draak, was kip zelf.

Telkens als ze op een flinke afstand een kop van een draak zag, zette ze em op het lopen.

Ze maakte daarbij angstige piepkleine gilletjes.

Nadat dit tafereel zich te vaak in het zicht van Vrouw had voltrokken, besloot ze er iets aan te doen.

Vrouw trommelde de trillende Kip en een van de draken op, zette ze tegenover elkaar aan het ronde tafeltje onder het prieel in de weldadig begroeide tuin.

Ze schonk sterke hete mint thee in de dikke hoge glazen.

Nadat ze gedrieen verwonderd naar de dampen van de thee hadden gekeken en Kip inmiddels was uitgetrild , sprak Vrouw:

‘Kip is bang voor jou, draak…….en daar moet verandering in komen.’

Kip zei niks.

Alleen de neiging tot trillen voelde ze in haar opgezette keeltje kloppen.

Kip kuchtte de angst weg.

Draak fronsde zijn wenkbrauw en zei met een hoog stemmetje:

‘Ik doe niks. Alleen het aanschouwen van mij brengt haar al tot waanzin.’

Draak slikte de brok in zijn keel weg.

Kip, die toch wou deelnemen aan het gesprek, schraapte al haar moed bij elkaar en zei sputterend doch verstaanbaar:

‘Ik ben bang voor het vuur in zijn mond. Voor je het weet ben ik een gebraden kip met knapperige welriekende korstjes!’

Vrouw en draak keken elkaar aan en konden het proesten wat in hun mond naar buiten wenste te ontsnappen nog net binnen houden.

Draak zette zijn meest vriendelijkste stem op, keek lief naar Kip en zei:

‘Ach, lieve Kip, ik spuug alleen maar vuur als ik erg boos ben. En op jou, jij lief klein wezentje zal ik nimmer boos kunnen worden. Je bent veels te klein voor mijn vuurspugende boosheid.’

Kip veranderde van zit en knoopte dit gegeven goed en wel in haar oren.

Nadat alle sporen van angst uit haar ronde lijfje verdwenen, nam ze haar goede voornemens bij de kladden, slurpte een bodempje thee hoorbaar leeg en fladderde even later richting het hoofd van de draak.

De ogen van de draak glunderden en in plaats van Kip ter plekke te barbequen, zette draak zijn grootste glimlach op zijn mond.

Toen Kip met al haar verzamelde moed op draaks kop belandde en daar ponificaal ontspannen bleef zitten, ontspruitte bij Vrouw, draak en Kip weldra een buldering van lachen.

De bulder klonk ver door de stad.

Ook Hoer en Hond hoorden het en wisten toen dat kip veilig was.

oktober 14, 2007 Geplaatst door isisnedloni | LITERATUUR, Zonder categorie | | Momenteel geen reacties

WOEDE AAN VAL

woedeaanval1.jpg 

 

 

WOEDE AAN VAL

2005

60 x 80 cm

acryl

loden lijst

oktober 6, 2007 Geplaatst door isisnedloni | Zonder categorie | | Momenteel geen reacties

GOUACHES IN PALAIS DUCAL NEVERS FRANCE MET DANK AAN MN DIERBARE FRED VAN DER WAL

september 23, 2007 Geplaatst door isisnedloni | Zonder categorie | | Momenteel geen reacties

Hallo wereld!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

augustus 19, 2007 Geplaatst door isisnedloni | Zonder categorie | | 2 Reacties