hekel en de faalangst

HEKEL EN DE FAALANGSTDe stad hult zich in een grauwe grijze natte regen deken die van plan is de gods ganse dag te blijven, zich niet om te keren en de stad glibberig en koud te laten glimmen.

In de buurtkroeg hangt de geur van beschimmelde sigaretten rook en vochtige oude stoffen regen jassen die dampend aan de kapstok in de hoek hangen.

Mooie Vrouw zit bij het raam en knijpt met een frisse handdoek in haar rode natgeregende haren.

Af en toe slurpt ze de Irish Koffie met echte slagroom hoorbaar met een rietje naar binnen.

Na elke slok smakt Mooie Vrouw en dept haar rode lippen extra na.

‘Mmmmmm…., dat smaakt heerlijk!’, benadrukt ze voor de zoveelste keer.

Hekel, die zich vlakbij Mooie Vrouw op een wollig kussentje op een stoel in een slaapkrul heeft gerold, kijkt met streep oogjes op en knort wat kort omdat hij de slaap niet kan vatten:

‘Ja, dat weet ik nu wel dat je dat lekker vind!’

Mooie Vrouw kijkt naar het wezentje en roept:

‘Nou zeg, laat me toch!’

Tegelijk knijpt ze flink met haar grote ogen richting het wezentje en perst er een dikke knipoog uit.

Hekel knipoogt nonchalant terug en kijkt , vanuit zijn lig positie, lang naar Mooie Vrouw.

Dan zegt hij plots met een intelligente tonatie:

‘Waar ben je nu zo zenuwachtig over, Mooie Mooie Lieve Wat Verscheurde Vrouw?’

‘Ik zie dat je in de onrust vast zit.’

Hij kucht een paar keer en gaat recht op zitten.

‘Kom, laat je onrust in woorden naar me toe vliegen,’ vraagt hij bijna smekend.

Mooie Vrouw kijkt het schepseltje warm aan en rapt hortend en stotend:

‘Nou, je weet dat ik straks een openings speech op mijn expositie ga houden?’

Hekel schudt bevestigend met zijn hoofdje en trekt een wenkbrauw nieuwsgierig omhoog.

‘Nou’, sputtert ze verder, ‘Soms ben ik bang dat op dat moment supreme mijn woorden zullen bevriezen, mijn tong dubbel klapt en mijn keel dusdanig opdroogt dat ie zichzelf dichtknijpt.’

Hekel gniffelt en interrumpeert :

‘Dat is heel wat!’

‘Én dan sta ik daar met een enorme boei en al die mensen die naar mij kijken.’

‘Ach’, lacht het wezentje.

‘Je hebt toch je woorden op papier geschreven?’

‘Die zullen altijd vanaf het papier naar je glimlachen.’

‘Mmmmmm….dat klinkt fijn’, antwoord Mooie Vrouw en slikt.

‘Glimlachende woorden houden de boel warm en geolied…….. en als je het even niet meer weet kijk je ze gewoon aan zodat alles in een paar minuten de speech inrolt.’

‘Mmmmm….ik heb wel een mooie tekst over de taal en de beelden in mijn hoofd.’

‘Prachtig!’

‘ Je bereid je al voor!’ roept Hekel luid.

‘Ik wil je tekst gauw horen!’

‘Echt waar?’, fronst Mooie beschadigde vrouw.

‘Gaan we oefenen.’

Mooie Vrouw zucht diep.

Nog voor Hekel op haar schoot is beland dribbelt de faalangst met zijn staart tussen zijn benen de kroeg uit.

Weldra drukt Mooie Opgeluchte Vrouw het meedenkende dierbare wezentje tegen haar welgevormde borsten aan en besluit ze om het papier met de woorden van de speech morgen mee te nemen.

ZIE VOOR NOG VEEL VEEL VEEL MEER HEKELS

WWW.BASICPUBLISHING.NL ONDER DE LINK CHICKLIT

THE BIRTH OF HEKEL

21-10-2005

 

THE BIRTH OF HEKEL, MY

ADORABLE ALTER EGO

 

One day the tension, the

stress inside me was popped

up to much.

I could not handle it alone

anymore.

 

HEKEL, a gender-less

creature from about 25

centimeters, my imaginary

alter ego, helped me and

from that moment (s)he

never deserted me .

 

HEKEL helps to relative the

mess of life and breaks the

tension.

 

The small stories are

metaphors, based on pieces

of reality, pieces of hope

and despairs, pieces of

fears, pieces of longings,

needs, pieces of love and

missing love.

 

It decreases the solitude roll

that we as humans are

living in and has the will of

living, in this art structure ,

a central place.

 

HEKEL is created from my

confused suspicious

extrovert leakage soul who

finally chooses for beauty

and its vulnerability.