AAN HET STRAND ZOENT HET RITME VAN DE KOLKENDE ZEE MIJN ORN

AAN HET STRAND ZOENT HET RITME VAN DE ZEE MIJN OREN

 

Aan het strand zoent het ritme van de kolkende zee mijn oren.

Je hand omklemt de mijne zo , dat het lijkt of ze nooit meer los van elkaar willen.

 

Af en toe pak ik een vurige glimp van de liefde in je ogen.

Mijn hakken zakken steeds dieper in het losser wordende zand als we naar de schuinere duinkant lopen.

 

‘Kom , laten we gaan zitten’, fluister ik tussen het gekrijs van de meeuwen in.

Ik schok me half liggend in zijn schoot en turen we , na warme vochtige zoenen, naar de witte schuimkoppen en donkere bootjes die als stipjes aan de horizon geruisloos voorbij glijden.

 

Je armen houden me stevig vast .

Ik hap naar je nek en wens ik dat we nu dood gaan zodat we voor altijd in dit verstilde moment mogen blijven kleven.

 

Mijn tong wil de jouwe proeven.

Ik draai me om en ga op je liggen.

Voel je warme huid mn lippen kussen.

Ik wil meer en kronkel .

Trek kleren los.

De duinen doen hun ogen dicht als mn  hard geworden tepels je uitdagende mond opvullen en nog meer lustig vocht ons prikkelend  lachend achtervolgt.