Straks ren ik uit mijn leven weg

Mijn leven is als een tent . Als een grote  gescheurde niet meer waterdichte circus tent. Zo ‘n ronde rood wit gestreepte met een altijd wapperende wimpel op de top. Ik ga aan de rand van de tent staan, kijk goed om me heen, til het zware doek omhoog en glip naar buiten. In mijn hand  klem ik een weekend tas. Dan begin ik te rennen. Ik ren  en ren de wereld in.  Als mijn hijgende adem mijn keel dicht knijpt, stop ik en kijk nog een keer om. De scheuren van het doek kijken me ginnegappend aan.

In de tent scharrelt een man  die mijn man niet meer is. Wie hij is ben ik allang vergeten.  Op de grote houten tafel ligt mijn  briefje. Met trillende handen pakt hij het op en  begint de woorden hardop te lezen.

‘Ik ben weg  en kom nooit meer terug, behalve om mijn spullen op te halen. Dat doe ik  over een maand. Maak je niet ongerust. Ik weet heel goed wat ik doe.

                                        Je vrouw.’

De man vermorzeld het papiertje tot een propje, gooit het een keer in de lucht, vangt het  en strijkt t’ propje weer glad op de tafel.

Hij begint opnieuw te lezen. Zijn mond verbijt zich tot een  dunne streep.

Ik kijk nog eenmaal achterom. De scheuren van het doek staren me nog steeds aan. Dan begin ik weer te rennen. En ren net zo lang tot mijn hart angstaanjagend in mijn keel bonst en alles uit het zicht is verdwenen.

Ik ren weg.  Weg van hier.  Op weg naar daar. 

De tent staat nog als een stipje  aan de horizon en heeft de kale vlakte plaats gemaakt voor  vers omgeploegde akkers van grijze bonkige vette klei die ritmisch zoet geordend  in verschillende rijen naast elkaar liggen. Het liefst laat ik me tussen de klei vallen  en graaf me als een volleerde mol in  tot het licht uit mijn gezichts veld is verdwenen , maar ik besluit om verder te lopen naar het dorpje  wat zich in de verte vertoont.

In het midden van het dorpsplein staat een  grote oude zwijgende plataan die  schaduw geeft . Vlakbij de boom staat een waterpomp . Ik duw mijn hoofd onder de kraan en geef een zwieperd aan de hendel.